Rozwój psychologiczny człowieka

How To Become More Intelligent Than 99% Of People

Droga jest celem, celem jest droga

Drogą człowieka jest przetrwanie. Aby przetrwać realizuje on cele, bądź ustanawia nowe. W tym celu nasz organizm można interpretować jako system ciągle przetwarzający informacje z otoczenia w celu osiagniecia ustanowionych celów, bądź ustanawiania nowych. Bez tych procesów człowiek błąka się w świecie, tracąc powód do życia, pogrążony w negatywnych emocjach i stanach. Do tej grupy można zaliczyć potrzeby, cele, pragnienia, rzadze.

Skupiając się na negatywnych stanach, wynikach twój organizm dostosuje rzeczywistość, aby ten cel został zrealizowany. Ten kto będzie uważał się za męczennika będzie cierpiał, ten kto uważa, że jest nieudacznikiem, będzie nieudolny. Ten kto będzie uważał się za zwycięzce, będzie zwycięzcą.

Jeśli w twoim środowisku osoby zaprogramowały Cię abyś nie osiągnął sukcesu i przyjąłeś tą wizję podświadomie jako cel swojego życia, nieważne jak byś się nie starał - nie osiągniesz sukcesu. Oto kilka powodów dla których ludzie z Twojego otoczenia podświadomie nie chcą, abyś odniósł sukcesu:

• aby nie czuć się gorszym od Ciebie,
• zazdrość,
• utrata kontroli nad Tobą,
• niechęć do zmian, dyskomfort,

Ego to nie wróg

Ego jest to system wierzeń, idei, wartości, standardów które kształtują Twoją percepcję rzeczywistości. To opowieść, Twoja wersja otaczającej Cię rzeczywistości, interpretacja świata w których żyjesz. Nie próbuj pozbyć się ego. Ego samo w sobie nie jest niczym zły. Celem jest rozszerzyć i rozwinąć tą opowieść, pozbywając się limitujących wierzeń oraz wzmacniać i dodawać wierzenia, który będą sprzyjały w osiąganiu ustanawianych przez Ciebie celów. Twój umysł automatycznie akceptuje lub odrzuca informacje, wedle oprogramowania (tzn ego) które aktualnie posiada, aby osiągać cele które są zaprogramowane i zgodne z aktualnym ego. Dopamina i energia uzyskana przez Twoją ekspozycję na konkretne wydarzenie, zjawiska stanowią drogowskaz co jest Twoim podświadomym celem. Człowiek słyszy to, co chce usłyszeć. Ból, negatywne emocje mogą być powodem tego, że oddalasz się od spełnienia celu, nie spełniasz celu lub ktoś zagraża osiagnieciu przez Ciebie danego celu.

Twoje prawdziwe cele, pragnienia będą kalibrowały algorytm, aby podsuwał Ci szanse, zasoby umożliwiające Ci zrealizowanie marzeń, wierzeń. Jeśli będziesz chciał znaleźć prace pozytywne emocje, dopamina będą uwidaczniać się w momentach kiedy będziesz podejmować akcje, umożliwiające lub przybliżające zrealizowanie celu. Jeśli będziesz pragnął rzucić pracę, będzie analogicznie. Czułem to za każdym razem podczas ostatnich dni pracy.

Umysł to system cybernetyczny. Społeczeństwo to system behawioralny

Esencja społeczeństwa jako systemu behawioralnego: To dynamiczny układ oparty na rzeczywistych zachowaniach i interakcjach ludzi, który adaptuje się poprzez zbiorowe uczenie się i doświadczenie. Kluczowa jest w nim naturalna reakcja na bodźce i wzajemne oddziaływania członków społeczności. Przykłady:

• Nie opiera się na tym, co ludzie mówią, że zrobią, ale na tym, co rzeczywiście robią
• Analizuje realne wzorce zachowań (np. ścieżki, którymi ludzie chodzą w parku, a nie te wyznaczone przez projektantów)
• Bada faktyczne reakcje na zmiany (np. jak naprawdę zmieniły się zwyczaje zakupowe po podwyżce cen, a nie jak ludzie twierdzili, że się zmienią)
• Uwzględnia spontaniczne działania zbiorowe (np. oddolne inicjatywy pomocowe w kryzysie)

Główna różnica względem systemu cybernetycznego: System behawioralny koncentruje się na obserwowanych zachowaniach i naturalnej adaptacji, podczas gdy system cybernetyczny skupia się na kontroli i sterowaniu poprzez zaprogramowane mechanizmy sprzężenia zwrotnego. Behawioralny jest więc bardziej organiczny i spontaniczny, a cybernetyczny - mechanistyczny i zaprogramowany.

Gdy jednostka nauczyła się języka i mowy z stopniu dostatecznym, poddawana jest przez system społeczny (behawioralny) indoktrynacji. Oto główne cele wtłaczane do umysłu jednostki:

• Szkoła
• Praca
• Emerytura

99% społeczeństwa interpretuje codzienne sytuacje w kontekście wyżej wymienionych celów. Szkoła: dobre oceny, wyróżnienia, świadectwa, nagrody, dostanie się do dobrej uczelni. Praca: status, wynagrodzenie, funkcja społeczne, co mówią inni. Emerytura: czas odpoczynku, pozwolenie sobie na rzeczy z których się wcześniej rezygnowało. Nauczeni w tym schemacie, starając się dopasować do panujących norm społecznych i kulturalnych, boją się odtrącenia i utraty statusu. Nie dostrzegają rzeczy prawdziwie istotnych, do których mogliby/powinni zmierzać. Stają się wyspecjalizowanymi niewolnikami, całkowicie zależnymi od tych którzy potrzebują ich specyficznych umiejętności i wiedzy. Z czasem cele systemu behawioralnego (społecznego), stają się ich własnymi celami, fundamentując własną osobowość wedle zapatrywań danego środowiska. Im więcej czasu poświęcili na realizowanie “cudzych” celów, tym bardziej skrystalizowany będzie światopogląd jednostki. Nie są generalistami, są specjalistami.

W tym kontekście sukces sprowadza się do meta-umiejętności samodzielności ustanawiania sobie celów, wbrew presji społeczeństwa z jej domyślnym schematem potrzeb (szkoła, praca, emerytura). Wyzwaniem dla jednostki jest w pierwszej kolejności dostrzeżenie, że jej pragnienia mają pochodzenie zewnętrzne, a nie wewnętrzne, a następnie usunięcie tegoż społecznego oprogramowania i zainstalowanie własnego, pochodzącego z wewnątrz jednostki. Umysł nie będzie pracował nad osiąganiem celów jeśli nie będzie ich miał wyznaczonych (będzie pracował na osiagnieciem celów domyślnych społeczeństwa: szkoła, praca…).

Etapy rozwoju psychologicznego

3 kierunku rozwoju psychologicznego

1. Horyzontalny - poszerzanie spektrum w obrębie danego etapu rozwoju
2. Wertykalny - rozwój, transformacja osiąganie wzrostu, nowa perspektywa
3. Wertykalnie w dół - chwilowa lub stała regresja na skutek negatywnych wydarzeń/przeżyć

Do rozwoju wertykalnego potrzeba:

• czasu, zrozumienia i horyzontalnego rozwoju (nowe umiejętności, cele wyzwania)
• świadomość i otwarty umysł aby dostrzegać świat z różnych perspektyw
• fundamentalnej zmiany własnego ego poprzez edukację, świadomego działania i poszukiwanie prawny
• cybernetyki. Cele zorientowane na aktualny etap rozwoju psychologicznego, oraz rozwiązywania problemów z nimi związanymi

Każdy z poziomów rozwoju charakteryzuje się innymi celami. Definicja sukcesu zmienia się wraz z przejściem na kolejny poziom (samo przejście na inny poziom jest symboliczne i rozmyte). Chaos, dyskomfort, konfrontacja z nieznanym i ból jest częścią rozwoju. Inteligencja polega na kwestionowaniu aktualnych przekonań, systemów wierzeń Im starsze jest nasze wierzenie, tym trudniej je zakwestionować. Przykładem jest obowiązek praktyk religijnych i obowiązkowa oświata wtłaczająca narodowościowy i kulturalny światopogląd.

Wyróżniamy następujące etapy rozwoju psychologicznego:

1. Etap prekonwencjonalny

Symboliczny, impulsywny, oportunistyczny, egocentryczny. Charakterystyczny głównie na wczesnym etapie życia. Jednostka nie umie żyć w społeczeństwie. Osobnik nabywa umiejętność życia w społeczeństwie poprzez interakcje z różnymi grupami (dalsza rodzina, osiedle, przedszkole, szkoła, praca. Słowem - interakcja z innymi ludźmi).

2. Etap konwencjonalny

2.1 Etap konformistyczny

Na tym etapie tożsamość jednostki jest definiowana przez jej relację ze środowiskiem. Nastolatek robi rzeczy popularne, bo chce być popularny. Pracownik korporacyjny trzyma się zasad, reguł. Wypełnia obowiązki. Obywatel państwa trzyma się zasad, reguł. Żyje zgodnie z ustanowionym prawem. Obywatel lokalny trzyma się zasad, reguł, prawami ustanowionymi przez społeczeństwo lokalne.

2.2 Etap ekspercki

Charakteryzuje się pewnym poziomem autonomii w rozwoju indywidualnym, rozwiązywaniem złożonych problemów, autorefleksją. Profesjonaliści, eksperci, naukowcy twierdzący, że dogłębne poznanie świata jest dla nich osiągalne poprzez rozwój horyzontalny na aktualnym poziomie. Panowie wszechwiedzący. Uważają, że wszystko powinno być robione według ich metod. Perspektywa egocentryczna. Przykład: Naukowiec twierdzący, że świat można całkowicie zrozumieć i opisać za pomocą metod naukowych (np fizyki)

2.3 Etap zdobywczy

Współczesny system edukacyjny jest zorientowany na ten cel, jako ostateczny w psychologicznym rozwoju człowieka. Definicja zachodniej cywilizacji. American dream. Cechy “osiągnięcia” tego etapu:

• Dostanie się na dobrą uczelnie i zdanie jej
• Posiadanie kochającego partnera i dzieci
• Zbudowanie/kupienie domu, odpowiednio wysoki status materialny
• Prestiż i status zawodowo-finansowy

3. Etap postkonwencjonalny

Główna różnica między etapem postkonwencjonalnym a konwencjonalnym zawiera się w zdolności do postrzegania świata z różnych perspektyw. Brak na tym etapie dogmatycznego wierzenia w jeden model, jedną religię, jeden system wierzeń. Wszystko jest relatywne. Im wyższy poziom psychologiczny tym wyższy poziom zrozumienia. Wyższy poziom rozumie niższy poziom, niższy poziom nie rozumie wyższego poziomu. Nie bądź zły gdy czegoś nie rozumiesz. Posiądź zdolność zrozumienia. Kolekcjonuj perspektywy.

4 Etap pluralistyczny

Wykształcona jest perspektywa czwartoosobowa. Pluralista występuje z poza systemu w którym wyrósł. Status Quo. Kwestionuje system wierzeń i wartości. Zrozum, że Twoje przeszłe doświadczenia, czyny i decyzje nie definiują tego co powinieneś myśleć i robić teraz.

5. Etap stratega

Uświadomienie sobie, że intuicja jest potężniejsza niż logika i racjonalność, które są cechami konwencjonalnymi. Niemożliwością jest udowodnienie czegokolwiek. Definicja jest w każdym przypadku relatywna. Każda definicja jest zdeterminowana przez Obserwatora, jego aktualny etap rozwoju psychologicznego, inteligencję, wiedzę, doświadczenia a nawet aktualny stan fizyczny i psychologiczny. Na tym etapie poszukiwanie i odkrywanie samo w sobie staje się ważniejsze niż zdobywanie. Życie polega na gonieniu króliczka.

Strateg ma wizję świata, kierunku w jakim powinien on zmierzać. Swoje czyny dedykuje tej zmianie. Jest to życie w harmonii z boską wolą. Strateg rozumie zgeneralizowane zasady rzeczywistości w której żyje. Strateg to kreator wartości. Uznaje rozwój osobisty, rozwój otoczenia, integrację, poznanie prawdy jako największe wartości.

6. Etap konstruktywnej świadomości

7. Etap jedności

Alan Watts. Adaptacja, akceptacja, prawda. Brak konfliktów, destrukcyjnych dualizmów. Życie definiowane jako chwilową separacje, rozłąkę z jednością. Życie niepasywne ale aktywne i świadome w posuwaniu wszechświata w kierunku jego woli (a więc także, wedle woli chwilowo odseparowanego indywidua).

Etap na którym tworzysz i modyfikujesz system według własnego uznania. Metaperspektywa charakteryzująca się elastycznością, równowagą i niesamowitymi zdolnościami adaptacyjnymi. Definicja życia w najczystszej formie.

Analogia etapów rozwoju do systemu komputerowego

Konwencjonalni korzystają z jednego oprogramowania w danym momencie (zazwyczaj przedawnionego), którego nie mają zamiaru porzucać, o którego będą walczyć aby podtrzymać. Będą usprawiedliwić owy system wierzeń z którego aktualnie korzystają. Znowu, im dłużej dany system wierzeń im służył, tym więcej trudności będą mieli w porzuceniu tegoż systemu. Post-konwencjonalni swobodnie poruszają się pomiędzy różnymi wersjami oprogramowanie własnego umysłu, sposobami interpretowania otaczającej ich rzeczywistości. Są obserwatorami. Używają odpowiednich programów, grają w odpowiedni gry. Wszystko to wedle ich własnej wizji, pragnień, celów.

Reality is now regularly experienced as the undifferentiated phenomenological continuum or the creative ground of unified consciousness. Every object, word, thought, feeling and sensation, every theory is understood as a human construct: separating out, creating boundaries where there are none. The quest for meaning and connection is an essential aspect of the human condition. Giving names to experience and making distinctions is necessary for human growth, study, interaction and communication, but at the source there is nothing to distinguish.

— Susanne Cook-Greater